chapchi

از چه بگوییم؟ از کجا بگوییم؟

چاپچی یکی از قدیمی‌ترین سرویس‌های آنلاین در ایران است (۲۰۰۹/۸/۹) که بیش از ۱۶ سال دوام آورده است، کسب و کاری که از دلار ۱۰۰۰ تومان شروع کرده است و تا دلار ۱۴۵۰۰۰ تومانی نیز زنده مانده است و این امکان را به طراحان دیگر هم ارائه داده که بدون هیچ هزینه اولیه‌ خاصی، محصولاتشان را با برند خودشان تولید و با همان برند به مشتریان‌شان برسانند.

در طول این سال‌ها، کیفیت و تنوع‌مان بهتر و بیشتر شد، آن هم نه به خاطر اوضاع خوب کسب و کار در ایران، بلکه فقط و فقط به دلیل خون دل خوردن بچه‌های چاپچی که عاشق این کار بودند. سگ‌جان بودنمان هم به همین دلیل است 😅

به دلیل سابقه زیاد فعالیت‌مان، بحران‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم، حتی همین نسخه وب‌سایتی که در حال کار بود، کدنویسی اولین بخش آن در اول آذر ۱۳۹۸ بالا آمد، چرا که مثل همیشه به خاطر مسائل امنیتی، «صاحبانِ مردم» تشخیص دادند که اینترنت از اواخر آبان‌ماه ۱۳۹۸ قطع شود تا امنیت حفظ شود! جمله‌ای که کلیشه همیشگی قطع اینترنت در ایران است: تامین امنیت با بهای قطع آزادی!

حال که در دوران قطعی nاُم به سر می‌بریم اوضاع جالبی را تجربه می‌کنیم، دولت صحبت از بازگشت به روال قبلی می‌کند که خود آن هم اعتراضات فراوانی را به دلیل فیلتر بودن کلیه سرویس‌های مطرح بین‌المللی (به جز واتساپ) به همراه دارد، اما چند ساعت پس از آن نهاد دیگری می‌گوید که مشخص نیست چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد و اولویت اول ما، امنیت مردم است و …

در حالی که خیابان‌ها روزهای زیادی است که آرام هستند ولی فشارهای اقتصادی روز به روز در حال افزایش است، حتی یک بانک دولتی نیز اعلام نکرده که مردم عزیز کشورمان می‌توانند اقساط خود را کمی دیرتر پرداخت کنند! ظاهرا همه چیز عادی و طبیعی است!

خنده‌دار این است که قبل از قطعی اینترنت به خاطر هزینه‌هایی که سرویس پروکسی‌دی‌ان‌اس آروان‌کلاد فاکتور می‌کرد و چیزی بود که در کلادفلیر کاملا رایگان بود، دی‌ان‌اس‌های خود را به کلادفلیر منتقل کردیم ولی با توجه به سختی دسترسی به سایت که احتمالا به دلیل اختلال بر روی کلادفلیر است، حتی دسترسی آن را نداریم که بگوییم غلط کردیم و دی‌ان‌اس‌های خود را به شرکت‌های ایرانی منتقل کنیم.

از طرفی دل و دماغی برای کار کردن نمانده است، قرار بود تیشرت‌هایی با طرح‌های فان و باحال ارائه کنیم که حال هر کسی که می‌بیند را خوب کنند، اما چه حال خوبی؟ در زمانی که هروقت به صورت تصادفی با دوستان و آشنایان‌مان صحبت می‌کنیم، می‌شنویم که یا کشته داده‌اند یا ساچمه خورده‌اند یا گازی را استشمام کرده‌اند که نه فقط اشک آن‌ها را در آورده است، بلکه ۲-۳ روز حال آن‌ها را کاملا خراب کرده، به طوری که فکر کرده‌اند مریض شده‌اند! یا حتی در خنثی‌ترین حالت ممکن در حال حساب‌وکتاب هستند که آیا می‌توانند با افزایش حقوق چند ده درصدی آن هم در ۱۴۰۵ در شرایطی که تنها دلار در یک سال گذشته بیش از ۱۰۰٪ افزایش قیمت داشته است، زندگی خود را بگذرانند، می‌خواهیم بگوییم بیایید فلان تیشرت باحال رو بخر؟ با چه رویی؟

حتی خجالت می‌کشیم به دوستان خودمان بگوییم از ۱۴۰۴/۱۰/۱۹ تا ۱۴۰۴/۱۱/۳ کل فروش ما ۱ میلیون تومان معادل ۷ دلار آمریکا بوده است، چون هرکسی درگیری‌های فکری و ذهنی زیادی برای خودش دارد و هیچ‌کس مانند قبل از این اوضاع نمی‌تواند کار کند، حتی اگر هم بخواهد کار کند با کدام سرویس متصلی؟ با کلی هزینه برویم آن ور مرز که بتوانیم ایمیل را چک کنیم؟

سرتان را درد نمی‌آوریم، این‌ها را گفتیم که بدانید اگر شما هم حال و روزتان مثل ماست، تنها نیستید و امیدوارم روزی طعم آزادی، امنیت روانی، امنیت اجتماعی، امنیت اقتصادی و تورم تک رقمی به جای بیش از ۵۰٪ را بچشیم.

ارادتمند شما
بچه‌های چاپچی
۱۴۰۴/۱۱/۴